Dom 2015 Dreamworks

Dom (2015)

dla małych dzieci

tytuł oryginalny: Home
technika dominująca: CGI
rok: 2015
czas trwania (bez napisów): 85 minut
studio: DreamWorks Animation
reżyseria: Tim Johnson
na podstawie: Adam Rex, „The True Meaning of Smekday”
scenariusz: Tom J. Astle, Matt Ember
muzyka: Lorne Balfe
budżet: 135 mln $
wpływy (do 9.04.2015): 242 mln $

W pierwszych minutach poznajemy pozaziemską cywilizację strachliwych Buwów oraz oglądamy inwazję na Ziemię z ich perspektywy. Obcy nie eksterminują ludzi, ale wyznaczają im wygodne getto, opanowując resztę planety. Sama inwazja motywowana jest ucieczką przed jeszcze groźniejszą odmianą Obcych. Bezkrwawa, ale jednak agresja, nie podoba się nastoletniej Tip. Dziewczyna zawiązuje sojusz z Obcym o równie krótkim imieniu – Och. Dzięki ich przyjaźni uda się ocalić i pogodzić wszystkie trzy cywilizacje: ludzką i dwie pozaziemskie.

Dom 2015 Dreamworks

Historia luźno oparta na książce Adama Rexa w wielu miejscach przypomina „Lilo i Sticha”. Reżyserii nie powierzono jednak Chrisowi Sandersowi, przez co tempo przypomina raczej to znane z „Mrówki Z” niż „Krudów” czy „Jak wytresować smoka”. Mimo trwającej prawie cały czas ucieczki bardzo ograniczono ilość dynamicznych scen. Niewiele tu wybuchów, strzelanin i pojedynków. „Dom” jednak tylko na tym zyskuje. Perypetie Och udało się przedstawić jeszcze łagodniej niż jego starszego, rysowanego kolegi – Sticha. Nie znaczy to, że przemocy zupełnie tutaj nie ma. Bohaterowie co chwilę stają w obliczu śmiertelnego niebezpieczeństwa. Na szczęście na każde kolejne zagrożenie widz zostaje delikatnie przygotowany, a bardziej od groźby utraty życia boli nieostrożne słowo wypowiedziane przez przyjaciela.

Dom 2015 Dreamworks

To właśnie sfera relacji wysuwa się na pierwszy plan. Wśród Buwów nie docenia się przyjaźni, bliskości ani wzajemnej troski. Tip musi więc uzasadniać ich wartość od najgłębszych podstaw. Dzięki temu od pierwszego spotkania dialogi pary głównych bohaterów chwytają za serce. Uczłowieczony Buw przestaje kłamać, zaczyna bardziej cenić relacje niż produktywność i odnajduje w sobie zdolność do poświęceń. Ale najważniejsza lekcja dotyczy rodziny. Jej wartość podkreślono kilkukrotnie na różne sposoby. Kiedy Och zdradza, że Buwy nie mają rodzin, Tip wyciąga proste wnioski:

Skoro nie macie mamy i taty – nic dziwnego, że tacy jesteście. Na nikim wam nie zależy.

Z takimi dialogami „Dom” należy umieścić pierwszym szeregu antygenderowych animacji.

Dom 2015 Dreamworks

Poważne treści przeplatają się z subtelnym humorem. Postawiono na różnice między ludźmi i Buwami, które prowokują zabawne sytuacje. Obcy boleśnie mylą się co do przeznaczenia ludzkich przedmiotów codziennego użytku. W śmieszny sposób przekręcają też słowa, co wyśmienicie udało się przetłumaczyć w polskiej wersji językowej. Czasami uśmiech udaje się także wywołać samą animacją postaci.

Dom 2015 Dreamworks

W obecnej sytuacji należy przywitać z zachwytem skromny wygląd Tip. Nastolatka ani za szczupła, ani za bardzo rozebrana, ani ordynarna w zachowaniu to dzisiaj w kinie prawdziwy ewenement. Niestety również w filmach dla dzieci. Dlatego za rzecz normalną w połowie ubiegłego wieku, obecnie należy się specjalna pochwała.

Dom 2015 Dreamworks

Dom 2015 Dreamworks
Kącik dla tropicieli masonów: w jednym ujęciu pojawia się znak devil horns (mano cornuta). Podczas buntu wobec Kapitana Smeka jeden z Buwów podnosi rękę z tłumu w tym geście. Towarzyszy temu samotny okrzyk, prawdopodobnie osoby podnoszącej dłoń, który ułatwia zauważenie tego znaku. Wydaje się więc, że o żadnej „podprogowości” nie może tu być mowy. Być może twórcy szukali w ten sposób symbolu kojarzącego się z anarchią, żeby dać do zrozumienia skrywaną od dłuższego czasu potrzebę buntu. W tej sytuacji bardziej adekwatnym wydawałby się gest Victorii. W każdym razie można tu mówić co najmniej o dużej niezręczności.

O ile każde ujęcie prezentuje się bardzo dobrze w najmniejszym detalu, o tyle do ich ułożenia można mieć pewne zastrzeżenia. Co prawda Sidney Lumet mocno krytykuje recenzentów piszących o złym montażu:

Nie ma żadnego sposobu, który umożliwiłby krytykom ocenę, czy film został dobrze czy źle zmontowany. Wydaje się, że film został źle zmontowany, powodem jest jednak to, że został źle nakręcony. W rzeczywistości mamy do czynienia z cudownym montażem, który sprawił, że fatalnie zrealizowana historia zyskała jakikolwiek sens.
[Sidney Lumet, „Praca nad filmem”, Wydawnictwo Filmowe, str. 200]

To racja, ale nie sposób zastosować tych argumentów do obrony animacji. Tutaj przecież wszystko powstaje od podstaw. Z niczego. Jedyną granicą dla twórców stają się ich zdolności i technologia. Tak więc można z czystym sumieniem wytknąć „Domowi” pewne błędy montażowe. Przede wszystkim w pierwszej połowie podpowiedziano zakończenie w sposób tak oczywisty, że dorosłemu widzowi trudno będzie go nie zgadnąć. Poza tym zdarza się, że brakuje ujęcia, które łączy sąsiadujące sceny. Nie zostaliśmy właściwie poinformowani o zażegnaniu niedawnego niebezpieczeństwa, a bohaterowie już teleportowali się w nowe miejsce. Naturalnie to tylko subiektywne zastrzeżenia, niezauważalne dla najmłodszej widowni.

Dom 2015 Dreamworks

Dla małych widzów „Dom” to dzieło jak najbardziej właściwe. W tym przypadku szczególnie warto wybrać się do kina. Subtelna, na tle współczesnej konkurencji, opowieść wymaga skupienia, o którą łatwiej na kinowej sali.

Dom 2015 Dreamworks

w skrócie:
+ kilkukrotne podkreślenie wartości rodziny

+ wzruszające dialogi
+ skromny wygląd Tip

− niecierpliwym widzom może brakować dynamicznych scen
− drobne niezręczności montażowe

Propozycje tematów do rozmowy:

  • Czy Buwy słusznie uznały rowery za nieprzydatne dla siebie?

Chyba za szybko je przekreśliły. Wystarczyły drobne poprawki, obniżenie siodełka i mogłyby przystosować ludzki wynalazek do własnych potrzeb.

  • Kiedy Och kłamał?

Zdarzało się to wiele razy. Mówił, że przypadkiem wysłał swoją wiadomość do całej galaktyki, ale sama treść wiadomości była tak skonstruowana jakby od początku chciał ją wysłać w ten sposób. Na początku podróży chciał oszukać Tip i zamiast do Paryża, polecieć na Antarktydę. Mówił też, że wszystkie Buwy szukają Tip, podczas gdy wszyscy szukali jego. Na stacji benzynowej kłamał, że nie chciał zostawić Tip.

  • Czy strachliwość Buwów była dobrą cechą czy złą?

Próby uniknięcia konfliktu / konfrontacji / starcia za wszelką cenę mogą wydawać się pozytywne. Pozornie Buwy unikały przemocy. Jednak to właśnie lęk i panika Kapitana Smeka spowodowała konflikt z Gorgami. Ten sam strach spowodował inwazję na Ziemię, a więc agresję wobec słabszych.

Reklamy

6 myśli na temat “Dom (2015)”

  1. Witam. Oglądałam ten film niedawno i zauważyłam pewien niepokojący szczegół. Mianowicie chodzi o końcówkę, kiedy to odbywa się przyjęcie w domu bohaterki. Z jej mamą rozmawia Buw umalowany i przebrany w damskie ciuchy. Głowy nie dam, ale czy nie był to Buw płci męskiej? Czyli mielibyśmy tutaj sprytnie przemycony motyw tolerancji wobec drag queen czy transseksualistów.
    Oprócz tego nadal utrzymany jest trend, w którym bohaterowie mają niepełne rodziny. Tip ma tylko matkę, ale słowa wyjaśnienia nie ma na temat ojca.
    Nie bagatelizowałabym też samego początku, w którym Buwy po prostu wybierają sobie Ziemię jako miejsce ucieczki i teleportują ludzi w inne miejsce wbrew ich woli. Wszystko ma zabawną i kolorową konwencję, jednak pozornie bojaźliwe stworki zachowały się ni mniej ni więcej jak agresorzy wobec mieszkańców Ziemi. Jest w tym pewna niekonsekwencja, którą trzeba by wyjaśnić dziecku.

    Polubione przez 1 osoba

    1. Przyznaję, że nie pamiętam tego przebierania się za kobiety. Jak mi gdzieś wpadnie w ręce wydanie DVD, to może zaktualizuję tekst. Z niepełną rodziną absolutna zgoda. Z tym, że już lepiej jak o ojcu nie ma ani słowa, niż jak jest przedstawiany w negatywnym świetle. Na ten temat może przydałby się oddzielny artykuł. Na tle konkurencji, rodzina nie jest tu przedstawiona źle. Trochę rozumiem twórców w tym względzie. Moim zdaniem w pełni równoważy i usprawiedliwia ten element pochwała kompletnej rodziny, cytowana w recenzji. Odnośnie inwazji na Ziemię to w kilku miejscach została, mniej lub bardziej bezpośrednio, potępiona: 1. inwazja jako krzywda wyrządzona Tip; 2. inwazja jako wynik strachu, tchórzostwa, nieodpowiedzialności; 3. dialog Tip z Buwem, w którym spierają się o sposób potraktowania ludzi.

      Polubienie

  2. Widziałam ten film z moim synkiem. Potem dziecko zaczęło bić dla zabawy innych. Naoglądał się w trakcie filmu jak te fioletowe stworki lały się laską, czy tam berłem, czy czymśtam po głowie. Jest taki moment w filmie. Oglądaliśmy dość dawno, więc nie pamiętam za bardzo. W każdym bądź razie nie polecam dla małych dzieci.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s