Koralina i tajemnicze drzwi

Koralina i tajemnicze drzwi (2009)

nie dla dzieci

tytuł oryginalny: Coraline
technika dominująca: poklatkowa
rok: 2009
czas trwania (bez napisów): 90 minut
studio: Laika, Focus Features, Pandemonium
reżyseria: Henry Selick
historia: Neil Gaiman
scenariusz: Henry Selick
muzyka: Bruno Coulais
budżet: 60 mln $
wpływy: 124 mln $

[SPOILER] artykuł zdradza szczegóły dotyczące zakończenia utworu

Film absolutnie nie dla dzieci. Można go sklasyfikować jako typowy horror. To w miarę wierna adaptacja książki pod tym samym tytułem. Opowiada historię nieszczęśliwej dziewczynki, która odnajduje w domu magiczne przejście do tajemniczego świata. Alternatywna rzeczywistość, początkowo niezwykle atrakcyjna, okazuje się po kilku dniach koszmarem. Tytułowa Koralina musi stoczyć walkę ze złą wiedźmą, uratować własnych rodziców oraz uwolnić dusze zamordowanych dzieci.

Już na samym początku oglądamy długą scenę rozpruwania lalki. W pierwszych sekundach animacji nie wiadomo jeszcze, czy rozpruwana lalka jest jedną z postaci, czy tylko nieożywioną zabawką. Tak więc scena może okazać zbyt brutalna dla małych dzieci. Zwłaszcza, jeśli niedawno oglądały np. serię „Toy Story”. Czerwone światło, jeśli nie na samym początku, powinno zapalić się rodzicom po pierwszych kilku kwestiach wypowiedzianych przez główną bohaterkę. Koralina posługuje się agresywnym językiem, nieprzyjaźnie odnosząc się i do innych ludzi, i do zwierząt. Później robi się tylko „ciekawiej”, kiedy pojawiają się wątki np. wydłubywania oczu czy porywania dzieci.

Relacje rodzinne tutaj przedstawione, trudno określić inaczej niż jako głęboko niewłaściwe. Rodziców Koraliny tak pochłania praca, że nie potrafią poświęcić dziewczynce nawet chwili uwagi. Odnoszą się do niej niechętnie, a nawet wrogo. Ojciec nie próbuje w żaden sposób wpływać na bieg wydarzeń, a do żony zwraca się: „szefowo”. Mama Koraliny nigdy nie ugotowała córce obiadu, chociaż dziewczynka narzeka na jedzenie przygotowywane przez ojca i chodzi głodna.

Wątpliwości budzi również niezwykle szczupła figura głównej bohaterki, odróżniającej się pod tym względem od innych postaci. Mniej-więcej w połowie filmu zobaczymy scenę tańca z półnagą kobietą o nieproporcjonalnie dużym biuście.

Oprócz tego w historii często pojawia się temat szeroko rozumianej magii. Mamy tu szukanie wody za pomocą różdżki, wróżenie z fusów oraz cały alternatywny, magiczny świat. Ten świat przedstawiono jednak jako niebezpieczny, co nie pozwala określić całości jako bezpośredniej zachęty do praktyk okultystycznych. Wciąż jednak mamy tu „dobrą” i „złą” magię. W tej historii wróżby, talizmany i gadające zwierzęta pomagają głównej bohaterce rozwiązać problemy.

Zakończenie można odebrać jako moralizujące (w pozytywnym tego słowa znaczeniu). Morał tej opowieści głosi, że warto zaprzyjaźnić się z własnymi rodzicami i sąsiadami. Pośrednio też, że nie warto szukać rozwiązań w magii.

Mimo iż nieodpowiedni dla dzieci, nie oznacza to, że zupełnie nie wart oglądania. Baśniowy świat może nas zainteresować. Modele i scenerie wykonano starannie. Grafika komputerowa subtelnie uzupełnia niedoskonałości dominującej techniki poklatkowej. Irytują drobne braki w płynności fabuły, jednak po kilkunastu minutach widz zanurza się w fantastyczny świat przymykając oczy na potknięcia twórców.

w skrócie:
+ pod pewnymi względami oryginalny
+ starannie wykonana scenografia

− mroczny (chociaż przecież to horror, więc można traktować jako zaletę)
− przemoc werbalna i ogólna brutalność
− negatywnie przedstawiona rodzina
− magia jako dobre narzędzie (choć również zagrożenie)
− jedna scena przesadnie erotyczna jak na film dla dzieci

Reklamy

15 myśli na temat “Koralina i tajemnicze drzwi (2009)”

  1. Niech dzieci wiedzą co może ich spotkać gdy głupi sąd przekaże je rodzinom zastępczym !!! Moim zdaniem ten film przemawia za ich dobrem Niestety koniecznym spowodowanym takim traktowaniem przez Sady różnych Państw !!! Jest ważne aby dzieci wiedziały co może ich spotkać jeżeli redaktor/ka nie zna realiów świata i nie ma zielonego pojęcia o co w tym chodzi nie powinna w ogóle wypowiadać się na te tematy. Jak najbardziej Jest to Poruszający Film nie Horror a mój syn ogląda go ze mną ze zdumieniem a ja tłumaczę mu Dlaczego narrator dla wtajemniczonych nazwał go Głupek… bo tylko głupek nie pojmuje o co tak naprawdę w tym filmie chodzi. Polecam ten film z całego serca i za klimat i za historię.

    Polubienie

    1. Zauważam, wspominam i doceniam elementy pozytywnego przesłania (zarówno w tekście powyżej, jak i w wykładzie z pierwszego posta: https://filmydladzieci.net/2015/01/11/startujemy/ ). Jednak – moim zdaniem – negatywy przeważają. Wszystkie teksty na tej stronie są mojego autorstwa. W swoim czasie przygotuję zakładkę „O autorze”, ale na razie wolę pisać recenzje. Pański post pojawił się z opóźnieniem na stronie, ponieważ pierwszy post najpierw trafia na mojego maila do moderacji. Teraz Pańskie wypowiedzi będą pojawiać się bez opóźnienia. Pozdrawiam.

      Polubienie

  2. …może chodziło po prostu o to, ze nikt nie jest doskonały i nie powinno się go po prostu za to karać ? wolałbym aby pana krótki zwiastun był zatytułowany jednak w ten sposób „Koralina i tajemnicze drzwi” – poruszające sceny. Pozdrawiam i polecam…

    Polubienie

  3. Myślę że. Film powinni wycofać oglądałam go mam niewiele lat i gdy patrzę na lalkę misia lub inną zabawkę zatrzynam panikować i otprówać guziki a nawet płakać. Kiedy pomyślę że to była moja ulubiona zabawka.Ten film jest straszny i nic go nie usprawiedliwia. On jest razem z twórcą chory i to bardzo!

    Polubienie

  4. Myślałam, że nic nie przebije naiwnością recenzji z Filmwebu. Myliłam się.
    Czy dzieci, to osoby między 2 a 4 rokiem życia? Czy puszczanie filmów z DVD, to sposób na ich pozbycie się, kiedy człowiek ma coś ważniejszego (jak rodzice Koraliny) do zrobienia? Nie! Również 13- i 14-latki, to wciąż dzieci, a te mogą bez problemu film oglądać. Czy portal ,,Filmy dla dzieci”, to szkółka parafialna?

    Polubienie

    1. Na Filmwebie są dwie redakcyjne recenzje „Coraline”. Obie bardzo przychylnie oceniają film. Odnośnie „parafialności” to trochę racja. Trudno zupełnie ukryć swoje osobiste przekonania w fundamentalnych sprawach, w tak subiektywnej formie jak recenzja. Bardzo chciałbym, żeby publikowane tutaj analizy były przydatne niezależnie od przyjętego wyznania. Nie chcę jednak mnożyć klauzuli w każdym zdaniu: „dla wierzących w cokolwiek”, „dla chrześcijan”, „dla katolików”, etc. Tak więc pozostawiam swoje osobiste zastrzeżenia inteligencji Czytelnika. Jeśli ma Pani odmienne zdanie na temat np. wróżbiarstwa, to proponuję po prostu pominąć akapit dotyczący tego zagadnienia.

      Polubienie

  5. Wczoraj miałem przyjemność obejrzeć tę „bajkę” i dochodzę do wniosku, że jednak jest to film dla starszych dzieci do oglądania wraz z ich rodzicami.

    Film pokazuje i uświadamia, że nie wszystko co piękne i słodkie jest takim przez cały czas, a otaczające nas osoby mogą pokazać się zupełnie innymi chcącymi nas wykorzystać. ( i jest to nauka dla dzieci)

    Ponadto bardzo widoczne jest tutaj odwzorowanie naszego świata – gdzie często i gęsto rodzice zajmują się swoimi ważnymi sprawami (tutaj choćby pisanie by zarobić „na chleb”) pozostawiając starsze i samodzielne już dzieci (nastolatki) samym sobie, które „porzucone” przez rodziców czują się bardzo samotnie i mogą trafić na „złą drogę”

    to że jest tutaj magia, talizmany, brutalność słowna? to tylko forma przejaskrawionej i przesadzonej emocjonalnie ekspresji, która w taki sposób jest lepiej przyswajalna przez młodego widza (ale nie za młodego), dla którego granica pomiędzy mistycyzmem a realizmem jest bardzo zatarta.

    reasumując jest tutaj nauka dla rodzica by jednak częściej interesował się poczynaniami swoich pociech, jak i dla dziecka które powinno mieć świadomość, że rodzicom czasem jest ciężko ale gdy miną te trudne dni będzie lepiej i znów okażą miłość swoim pociechom.

    Polubienie

  6. Mam pytanie odnośnie rodziców Koraliny. Czy to, że tata Koraliny zwraca się do jej mamy „szefowo” może świadczyć o tym że jej rodzice nie wzięli nigdy ślubu? Również jest wpomniane że rodzice są cały czas zapracowani. Wiec czy jej rodzice mogą mieć romans w pracy a dziewczynka jest tzw. wpadką?

    Polubienie

  7. Oglądałam ten film mając lat 9, więc byłam dzieckiem. Byłam (i wciąż jestem) zachwycona tą historią. Niesamowity świat, postaci, wszystko to działało niesamowicie na moją wyobraźnię. Nie spowodował u mnie żadnych złych skutków, wręcz przeciwnie. Zobaczyłam jak dużo mam i zaczęłam jeszcze bardziej kochać moją rodzinę.
    Nie bałam się moich zabawek, guziki kolekcjonowałam. Film był dla mnie o niebo lepszy niż choćby bajka „Horton słyszy ktosia”. Wraz z dziełek „Hugo i jego wynalazek” zajmował pierwsze miejsce w rankingu moich ulubionych produkcji. Książka również nie była dla mnie w żaden sposób krzywdząca, a raczej sprawiła, że jeszcze bardziej pokochałam literaturę.
    Jednocześnie muszę przyznać, że dla mojej wtedy 16-letniej siostry film był okropny i straszny, zresztą dalej go nie lubi. Każdy ma inną dojrzałość mentalną i inaczej patrzy na świat. „Koralina” jest jednym z tych filmów, które zapadają w pamięć i powodują pewne zmiany, jeśli twoje dziecko jest bardzo wrażliwe, bądź strachliwe to owszem film będzie dla niego ciężki i musisz zastanowić się czy może oglądać go w wieku 7/8/9 lat. Ja nie żałuję, że tak szybko obejrzałam ten film, przeciwnie jest wdzięczna mojej mamie, za to że zabrała mnie na niego do kina.
    PS. Dalej kocham horrory i thrillery, King, Ketcham są genialni

    Polubienie

  8. Jeszcze nie oglądałam ale lubię takie klimaty więc napewno obejrzę 🙂 I tu mam radę dla innych:Najpierw obejrzyjcie zwiastun żeby nie mieć pretynsji że się boicie. Wiem że w zwiastunach czasami wszystko jest pokazywane łagodniej (np. jak w Fnaf World) ale oprócz tego są też opinie innych i komentarze,i co to takie trudne? W sumie wydaje mi się że większość negatywnych komentarzy jest pisana przez jakieś młode osoby które założyły se po kryjomu G-mail’a lub rodzice im pozwolili,nie myśląc o konsekwyencjach. Oczywiście nie mówie że wszyscy tak mają,a ja też dorosła nie jestem (14 lat). Wracając,małe dzieci niech raczej tego nie oglądają a starsze (ja np. zaczełam się tym interesować w wieku 11 lat) mogą sobie to oglądać o ile nie są bardzo wrażliwi 🙂

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s